Rozwiązania metodyczne stosowane w naszym Studium są konsekwencją przyjętego podstawowego założenia, jakim jest wspólna realizacja procesu kształcenia przez dwóch nauczycieli: lektora polskiego i lektora, dla którego dany język jest językiem ojczystym (tzw. native speaker).

Wieloletnie doświadczenie w nauczaniu języka angielskiego zdobywane przez założycielkę i Dyrektorkę Studium, na różnych szczeblach edukacji, w różnych formach, w kraju i za granicą, doprowadziły nas do przekonania, że nie istnieje jedna idealna metoda, którą można zastosować w każdych warunkach i która zawsze daje znakomite efekty. Dlatego w naszej pracy stosujemy dobrze pojęty pluralizm metodyczny, polegający na inkorporacji i integracji nowych technik nauczania w aktualny, adekwatny do adresatów, warunków i celów nauczania system metodyczny. Naszym celem jest wzbogacanie technik, sposobów i form nauczania, które z kolei powodują urozmaicenie całego procesu, wzmocnienie motywacji i zwiększenie efektywności nauczania.

Współpraca dwóch lektorów w planowaniu i realizowaniu procesu kształcenia pozwala nam w sposób szczególny łączyć zalety różnych metod nauczania, a ścisły podział ich zadań i stosowanych metod, zawarty w koncepcji metodycznej naszego Studium, pozwala łączyć zalety odmiennych i alternatywnych rozwiązań metodycznych.

 

 

ZARYS AUTORSKIEJ METODYCZNEJ KONCEPCJI WSPÓŁPRACY DWÓCH LEKTORÓW W PROCESIE KSZTAŁCENIA® STOSOWANEJ W STUDIUM JĘZYKÓW EUROPEJSKICH „CORRECT”

NATIVE SPEAKER

W naszym Studium native speaker w swojej pracy wykorzystuje metody ogólnie zakwalifikowane do grupy metod bezpośrednich, które bazują na podejściu indukcyjnym i eliminują świadomy sposób zdobywania wiedzy gramatycznej. Struktura języka obcego jest w nich przyswajana przez teksty. Metody te równocześnie rezygnują z jakichkolwiek funkcji języka ojczystego słuchaczy w procesie nauczania, które jest w związku z tym monolingwalne. Głównym założeniem metod bezpośrednich jest przyswajanie języka w sposób naturalny.

W realizacji całościowego procesu kształcenia cele, zadania i zasady nauczania realizowane przez native speakera charakteryzujemy w następujący sposób:

  1. Nadrzędnym celem wykorzystania tej grupy metod jest osiągnięcie kompetencji komunikacyjnej czyli umiejętności efektywnego porozumiewania się w sposób odpowiedni do danej sytuacji. Pobudzanie aktywności słuchacza jako partnera w procesie nauczania, zachęcanie go do samodzielnej nauki kreatywnego posługiwania się językiem obcym.
  2. Kolejnym celem jest wykształcenie wyczucia językowego.
  3. Nauczanie języka obcego odbywa się bez użycia języka ojczystego i odwoływania się do reguł gramatycznych
  4. Prymat języka mówionego. Nasi słuchacze nabierają sprawności językowych w czasie naturalnego kontaktu z językiem. Sytuacje na zajęciach przypominają komunikację codzienną.  Główny nacisk jest na rozumienie i mówienie.
  5. Bardzo ważną rolę odgrywają gesty, intonacja, akcent. Nacisk na wymowę jako całość, a nie tylko poszczególne głoski czy wyrazy.
  6. Słownictwo, w zależności od poziomu zaawansowania słuchaczy, nauczane jest najpierw przez wykorzystywanie obiektów bezpośredniego otoczenia, mimiki, gestów, języka ciała a w następnych etapach przez definiowanie wyrazów, użycie synonimów i antonimów, przy użyciu kontekstu oraz elementów wizualnych i poza werbalnych.
  7. Native speaker nie uczy gramatyki sensu stricto. Najważniejsze na jego zajęciach jest rozumienie ze słuchu i rozumienie tekstu czytanego.
  8. Obowiązuje zasada, że zrozumienie tekstu autentycznego nie wymaga dokładnego zrozumienia wszystkich szczegółów z nim związanych. Ważne jest selektywne lub globalne rozumienie tekstu.
  9. Podstawową formą ćwiczeń są sytuacje maksymalnie zbliżone do naturalnych sytuacji porozumiewania się w życiu codziennym.

 

LEKTOR POLSKI

Lektorzy polscy w swojej pracy wykorzystują zarówno metody należące do grupy metod pośrednich jak i pośredniczących. W realizacji całościowego procesu kształcenia cele, zadania  i zasady nauczania realizowane przez lektora polskiego charakteryzujemy w następujący sposób:

  1. Całkowite oderwanie się słuchaczy (szczególnie słuchaczy dorosłych) od języka ojczystego nie jest możliwe a wręcz dydaktycznie niewskazane dlatego nauczyciel powinien świadomie włączać język ojczysty słuchaczy w proces uczenia się języka obcego. Jednakże wraz ze wzrostem poziomu zaawansowania zmniejsza się ilość i częstotliwość użycia języka ojczystego.
  2. Język ojczysty stanowi dobry układ odniesienia i podstawę porównawczą.
  3. Wprowadzanie zagadnień gramatycznych następuje drogą dedukcyjno-indukcyjną ze świadomym przestawieniem słuchaczom różnic i podobieństw zachodzących pomiędzy językiem ojczystym a językiem docelowym. Wykorzystując wiedzę słuchaczy lektor jest w stanie dokładnie wytłumaczyć wszelkie niuanse zagadnień gramatycznych. A słuchacz nie tylko przyswaja regułę, ale dzięki uczestnictwie w jej tworzeniu potrafi sam zastosować ją w praktyce.
  4. Na niższych poziomach zaawansowania (początkujący i słabo zaawansowany) językiem dominującym przy objaśnianiu reguł gramatycznych jest język ojczysty, a poziom wiedzy gramatycznej nieznacznie wyprzedza umiejętności komunikowania się.
  5. Materiał gramatyczny wprowadzany jest spiralnie, tzn. struktury podstawowe są ustawicznie powtarzane a na każdym kolejnym etapie dodawane są nowe elementy.
  6. Dwujęzyczność jako zasada i jedna z technik.
  7. Teksty poszczególnych jednostek lekcyjnych skupione są wokół zagadnienia gramatycznego.
  8. Przy wprowadzaniu zagadnień gramatycznych wykorzystywane jest podejście indukcyjne - najpierw podawane są przykłady, a  dopiero na ich podstawie formułowana jest reguła i podane ewentualne wyjątki.
  9. Gramatyka wyznacza cały układ jednostki lekcyjnej. Progresja gramatyczna następuje w myśl zasady od form łatwiejszych do trudniejszych.
Część zajęć stanowią dyskusje dotyczące procesu uczenia się w poszczególnych fazach (percepcji, przetworzenia i zastosowania języka).